Анварӣ

Хуш биё, эй нуктасанҷи ховарӣ, Эй, ки мезебад туро ҳарфи дарӣ.

Ғазалиёт

Шаммае аз достони ишқи шӯрангези мост, Он ҳикоятҳо, ки аз Фарҳоду Ширин кардаанд. Ҳеч мижгони дарозу ишваи ҷоду накард, Он чи он зулфи дарозу холи мушкин кардаанд ...