Ғазал: «Ба ҷони пири хароботу ҳаққи суҳбати ӯ»

Ғазали шумораи 405

Ба ҷони пири хароботу ҳаққи суҳбати ӯ,
Ки нест дар сари ман ҷуз ҳавои хидмати ӯ.

Биҳишт агарчи на ҷойи гуноҳкорон аст,
Биёр бода, ки мустазҳарам ба ҳиммати ӯ.

Чароғи соиқаи он саҳоб равшан бод,
Ки зад ба хирмани ман оташи муҳаббати ӯ.

Бар остонаи майхона гар саре бинӣ,
Мазан ба пой, ки маълум нест нийяти ӯ.

Биёр бода, ки дӯшам Суруши олами ғайб
Навид дод, ки ом аст файзи раҳмати ӯ.

Макун ба чашми ҳақорат нигоҳ дар мани маст,
Ки нест маъсияту зуҳд бе машийяти ӯ.

Намекунад дили мо майли зуҳду тавба, вале
Ба номи хоҷа бикӯшему фарри давлати ӯ.

Мудом хирқаи Ҳофиз ба бода дар гарав аст,
Магар зи хоки харобот буд тинати ӯ?!

Гуфто: Бурун шудӣ ба тамошои моҳи нав,
Аз моҳи абрувони манат шарм бод, рав!

Умрест, то дилат зи асирони зулфи мост,
Ғофил зи ҳифзи ҷониби ёрони худ машав.

Мафрӯш атри ақл ба ҳиндуи зулфи мо,
К-он ҷо ҳазор нофаи мушкин ба ним ҷав.

Тухми вафову меҳр дар ин куҳна киштзор
Он гаҳ аён шавад, ки расад мавсими дарав.

Соқӣ, биёр бода, ки рамзе бигӯямат
Аз сирри ахтарони куҳансайру моҳи нав.

Шакли ҳилол ҳар сари маҳ медиҳад нишон,
Аз афсари Сиёмаку тарҳи кулоҳи Зав.

Ҳофиз, ҷаноби пири муғон маъмани вафост,
Дарси ҳадиси ишқ бар ӯ хону з-ӯ шунав.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *