Hafez

Қуввати шоираи ман саҳар аз фарти малол

Қитъаи 5

Қуввати шоираи ман саҳар аз фарти малол
Мутаннафир шуда, аз банда гурезон мерафт.

Нақши Хоразму хаёли лаби Ҷайҳун мебаст,
Ба ҳазарон гила аз мулки Сулаймон мерафт.

Мешуд он кас, ки ҷуз ӯ ҷони сухан кас нашинохт,
Ман ҳамедидаму аз колбадам ҷон мерафт.

Гуфтам: «Акнун сухани хуш кӣ бигӯяд бо мо,
К-он шакарлаҳҷаи хушхони хушалҳон мерафт?»

Лоба бисёр намудам, ки «марав», суд надошт,
З-он ки кор аз назари раҳмати султон мерафт.

Подшоҳо, зи сари лутфу карам бозам хон,
Чӣ кунад? Сӯхта аз ғояти ҳирмон мерафт.


قوت شاعرهٔ من سحر از فرط ملال
متنفر شده از بنده گریزان میرفت

نقش خوارزم و خیال لب جیحون می‌بست
با هزاران گله از ملک سلیمان می‌رفت

می‌شد آن کس که جز او جان سخن کس نشناخت
من همی‌دیدم و از کالبدم جان می‌رفت

چون همی‌گفتمش ای مونس دیرینهٔ من
سخت می‌گفت و دل‌آزرده و گریان می‌رفت

گفتم اکنون سخن خوش که بگوید با من
کان شکر لهجهٔ خوشخوان خوش الحان می‌رفت

لابه بسیار نمودم که مرو سود نداشت
زانکه کار از نظر رحمت سلطان می‌رفت

پادشاها ز سر لطف و کرم بازش خوان
چه کند سوخته از غایت حرمان می‌رفت

Андешаатонро баён кунед

Пайгирӣ кунед