Бе худ фитам, ҳар ҷо равон он қадди раъно бингарам

Бе худ фитам, ҳар ҷо равон он қадди раъно бингарам,
Чун бигзарад, хезам, нишон бар хок аз по бингарам.

З-он ҷо, ки рӯзе дидамаш, бошам гурезон, чун кунам?
Бе ӯ набошад тоқатам, к-он ҷо равад, ҷо бингарам.

Аз дидани ӯ чун маро монеъ шавад девору дар,
Гирён зи шаҳр оям бурун, гулҳои саҳро бингарам.

Хоҳам ба тӯфони бало олам тиҳӣ аз дигарон,
То гаҳ-гаҳе он рӯйро бошад, ки танҳо бингарам.

Мемирам аз як диданаш, ҳон, ай рақиб, аз марги ман
Мехоҳӣ, аз рухсори ӯ бурқаъ бикаш, то бингарам!

Имрӯз дидам рӯйи ӯ, мушкил, ки то фардо зиям,
Чандон амон деҳ, ай аҷал, то бахши фардо бингарам!

Он-ч аз ғами ӯ мекашам, ҳошо, ки аз вай чун раҳам,
Бар кӯйи хубон бигзарам, дар рӯйи зебо бингарам.

Бо оҳи худ дорам ҳавас ҳар шаб шудан бар осмон,
То бе лаби ҷонбахши ӯ ҳоли Масеҳо бингарам.

Ҷомӣ, набинам ҳосиле дар кӯйи ӯ ушшоқро,
Ҷуз оби чашму дуди дил, чун зеру боло бингарам.

АБДУРАҲМОНИ ҶОМӢ. АЗ «ВОСИТАТУ-Л-ИҚД»