Ҳофизи Шерозӣ

100. Дӣ пири майфурӯш, ки умраш ба хайр бод

Дӣ пири майфурӯш, ки умраш ба хайр бод,
Гуфто: «Шароб нӯшу ғами дил бибар зи ёд!»

Гуфтам: «Ба бод медиҳадам бода ному нанг».
Гуфто: «Қабул кун сухану ҳар чӣ бод, бод!»

Суду зиёни моя чу хоҳад шудан зи даст
Аз баҳри ин муомила ғамгин мабошу шод.

Бодат ба даст бошад, агар дил ниҳӣ ба ҳеч,
Дар маъразе, ки тахти Сулаймон равад ба бод.

Ҳофиз, гарат зи панди ҳакимон малолат аст,
Кӯтаҳ кунем қисса, ки умрат дароз бод!