На дар висоли ту бахтам ба коми дил бирасонад

На дар висоли ту бахтам ба коми дил бирасонад,
На дар фироқи ту чархам зи хештан бираҳонад.

Чу барнишинад умрам, маро куҷо бинишонад,
Агар замона бихоҳад, ки бо туам бинишонад.

Зи ман мапурс, ки бе ман замона чун гузаронӣ,
Аз он бипурс, ки бар ман замона мегузаронад.

Маро магӯй зи рӯям чӣ ғам расида ба рӯят,
Расид, он чи расиду ҳанӯз то чӣ расонад.

Диле бибурд, ки як лаҳза боз менафиристад,
Ғаме бидод, ки як зарра боз менаситонад.

Маро ба дасти ту чун ишқ боз дод, вафо кун,
Ҷафо макун, ки ҳамеша ҷаҳон чунин бинамонад.

Бибурд ҳалқаи зулфат дилам ниҳон зи ду чашмат,
Чунон ки бонг барояд, ки «ин кӣ карду кӣ донад?»

Ба ғамза чашми ту гуфташ, ки гар ту дорӣ, варна,
Ман ин надонаму донам, ба корҳои ту монад.