Ноомада сел, тар шудастем

Ноомада сел, тар шудастем,
Норафта ба дом, пойбастем.

Шатранҷ надидаему мотем,
Як ҷуръа нахурдаему мастем.

Ҳамчун шикани ду зулфи хубон
Нодида масоф, мо шикастем.

Мо сояи он бутем, гӯӣ,
К-аз асли вуҷуд бутпарастем.

Соя бинамояду набошад,
Мо низ чу соя несту ҳастем.

Мавлоно Ҷалолуддини Балхӣ. 800 ғазали дилошӯб. — Душанбе: «Адиб», 2007, 856 саҳ.