Бо он сабукрӯҳии гул в-он лутфи шаҳбарги суман

Бо он сабукрӯҳии гул в-он лутфи шаҳбарги суман,
Чун ӯ бибинад рӯйи ту, ҳар барги ӯ гардад се ман!

Ай гулшани ту зиндагӣ в-ай захми ту фархундагӣ,
В-ай бандаатро бандагӣ биҳтар зи мулки анҷуман!

Гуфтӣ, ки ҷон бахшам туро, не-не, бигӯ, бикшам туро,
То зиндайӣ, бошам туро чун шамъ дар гарданзадан!

Зоҳид чӣ ҷӯяд раҳми ту, ошиқ чӣ ҷӯяд захми ту?!
Он мурдаи андар қабо в-ин зиндаи андар кафан!

Он дар халоси ҷон давад в-ин ишқро қурбон шавад,
Он сар ниҳад, то ҷон барад в-ин хасми ҷони хештан!

Мавлоно Ҷалолуддини Балхӣ. 800 ғазали дилошӯб. — Душанбе: «Адиб», 2007, 856 саҳ.