Ҳофизи Шерозӣ

271. Дорам аз зулфи сиёҳаш гила чандон, ки мапурс

Дорам аз зулфи сиёҳаш гила чандон, ки мапурс.
Ки чунон з-ӯ шудаам бе сару сомон, ки мапурс.

Кас ба уммеди вафо тарки дилу дин макунод,
Ки чунонам ман аз ин карда пушаймон, ки мапурс!

Ба яке ҷуръа, ки озори касаш дар пай нест,
Заҳмате мекашам аз мардуми нодон, ки мапурс.

Зоҳид, аз мо ба саломат бигузар к-ин майи лаъл,
Дилу дин мебарад аз даст бад-он сон, ки мапурс.

Гуфтугӯҳост дар ин роҳ ки ҷон бигдозад,
Ҳар касе арбадае ин, ки мабин, он, ки мапурс.

Порсоиву саломат ҳавасам буд, вале
Шевае мекунад он наргиси фаттон, ки мапурс.

Гуфтам: «Аз гӯйи фалак сурати ҳолаш пурсам»
Гуфт: «Он мекашам андар хами чавгон, ки мапурс!»

Гуфтамаш: «Зулф ба хуни кӣ шикастӣ?» Гуфто:
«Ҳофиз, ин қисса дароз аст, ба Қуръон, ки мапурс!»