Ҳофизи Шерозӣ

326. Дар ниҳонхонаи ишрат санаме хуш дорам

Дар ниҳонхонаи ишрат санаме хуш дорам,
К-аз сари зулфу рухаш наъл дар оташ дорам.

Ошиқи риндаму майхора ба овози баланд,
В-ин ҳама мансаб аз он ҳури париваш дорам.

Гар ту з-ин даст маро бесару сомон дорӣ,
Ман ба оҳи саҳарат зулф мушавваш дорам.

Гар чунин чеҳра кушояд хати зангории дӯст,
Ман рухи зард ба хуноба мунаққаш дорам.

Гар ба кошонаи риндон қадаме хоҳӣ зад,
Нуқл шеъри шакарину майи беғаш дорам.

Новаки ғамза биёру расани зулф, ки ман
Ҷангҳо бо дили маҷрӯҳи балокаш дорам.

Ҳофизо, чун ғаму шодии ҷаҳон даргузар аст,
Беҳтар он аст, ки ман хотири худ хуш дорам.