Ё Раб, ин шамъи дилафрӯз зи кошонаи кист?

Ё Раб, ин шамъи дилафрӯз зи кошонаи кист?
Ҷони мо сӯхт, бипурсед, ки ҷононаи кист?

Ҳолиё хонабарандози дилу дини ман аст,
То дар оғӯши кӣ мехуспаду ҳамхонаи кист?

Бодаи лаъли лабаш, к-аз лаби ман дур мабод,
Роҳи рӯҳи киву паймондеҳи паймонаи кист?

Давлати суҳбати он шамъи саодатпартав
Бозпурсед, Худоро, ки ба парвонаи кист?

Медамад ҳар касаш афсунею маълум нашуд,
Ки дили нозуки ӯ моили афсонаи кист?

Ё Раб, он шоҳваши моҳрухи зуҳраҷабин
Дурри яктои киву гавҳари якдонаи кист?

Гуфтам: – Оҳ аз дили девонаи Ҳофиз бе ту!
Зери лаб хандазанон гуфт, ки – «Девонаи кист?»