Саъдии Шерозӣ

139. Дилам аз дасти ғамат домани саҳро бигирифт

Дилам аз дасти ғамат домани саҳро бигирифт,
Ғамат аз сар наниҳам, гар дилат аз мо бигирифт.

Холи мушкини ту аз банда чаро дар хат шуд?
Магар аз дуди дилам рӯи ту савдо бигирифт?

Дӯш чун машъалаи шавқи ту бигрифт вуҷуд,
Сояе дар дилам андохт, ки сад ҷо бигирифт.

Ба дами сарди саҳаргоҳии ман бознишаст,
Ҳар чароғе, ки замин аз дили саҳбо бигирифт.

Алғиёс аз мани дилсӯхта, эй сангиндил,
Дар ту нагрифт, ки хун дар дили хоро бигирифт.

Дили шӯридаи мо олами андешаи мост,
Олам аз шавқи ту дар тоби кӣ ғавғо бигирифт?

Бирабуд андуҳи ту сабраму некӯ бирабуд,
Бигирифт андуҳи ту ҷонаму зебо бигирифт.

Дили Саъдӣ ҳама з-айёми бало парҳезад,
Сари зулфи ту, надонам, ба чӣ ёро бигирифт.